Een
meerkamer-filter kan gezien worden als de bakermat voor vele
koi-hobbyisten op het gebied van filtering. Nog immer worden vele
meerkamer-filters aangeboden hoewel er tegenwoordig meer
alternatieven zijn. Een meerkamerfilter is verdeeld in
compartimenten waarin het filtermateriaal is gelegd. Het water
beweegt als een slang door het filter heen zodat alle materiaal in
aanmerking komt met het aanbod van voedingsstoffen. Een
meerkamerfilter moet altijd worden belucht, naast de
zuurstofverrijking verbetert dit door de opstijgende waterkolom ook
de doorstroming van het filter als men de beluchting goed plaatst.
De filters zijn per kamer voorzien van afvoeren om vuil dat zich
ophoopt op de bodem eenvoudig naar het riool te
transporteren.
Meerkamerfilters worden vaak verkocht
met een geintegreerde vortex. Men moet zich realiseren dat de
juiste werking van een vortex afhankelijk is van de diameter en het
debiet van het water dat er doorheen gaat. In bijna alle gevallen
moet men concluderen dat de ingebouwde vortexen hiervoor simpelweg
te klein zijn, beter is om een separaat voorfilter te plaatsen of
de ruimte te gebruiken voor het integreren van een statisch bed als
voorfilter. Het voorbeeld hierboven is een integratie van
mechanische en biologische filtering waarbij de vortex en de eerste
kamer (met borstels) de mechanische filtering verzorgen.
Als filtermateriaal kan van alles gebruik worden, maar het
bekendste zijn de Japanse matten, de bioballen en allerlei poreuze
gesteenten.