De filtering van
een (koi-) vijver vindt plaats met behulp van drie methoden:
Biologische filtering vindt plaats via een mechanisme dat de stikstofcyclus heet:
Het eindprodukt nitraat is in principe onschuldig voor de vissen, maar in hoge hoeveelheden kan ook dit algehele schade toebrengen aan de gezondheid van het vis-bestand. Hiervoor ververst men dan ook met grote regelmatig een hoeveelheid water per week. Een algemeen gehanteerd principe is 10-15% per week. Let u op, als het water is verdampt en u vult water bij dan ververst u dus niets! Dit kunt u vergelijken met het indampen van een pan erwtensoep op een vuurtje: alleen het water verdwijnt maar alle afvalstoffen blijven aanwezig. De hoeveelheid is hetzelfde als u weer water toevoegd! Voor erwtensoep wel lekker, maar uw vijverbewoners zijn het daar niet mee eens....
- Mechanische filtering. De vaste afvalstoffen als ontlasting, (draad-)algen, bladeren etcetera dienen verwijderd te worden uit het filtersysteem alvorens deze het biologische gedeelte bereikt. Overmatige rottingsprocessen van afvalstoffen hebben een negatief effect op de bioloog omdat deze processen uitgevoerd wordt door bacterie-stammen die in grote hoeveelheden niet wenselijk zijn in een filtersysteem.
- Biologische filtering. Nadat de vaste afvalstoffen zoveel mogelijk zijn verwijderd is het noodzakelijk om de schadelijke niet-vaste stoffen als ammonia(k) en nitriet om te zetten naar het onschuldige nitaat . Naast de bacterie-culturen die hiervoor verantwoordelijk zijn (zoals filters, leidingen, de vijver zelf) bevatten de plaatsen waar biologische filtering plaatsvinden nog honderden andere organismen die gezamelijk verantwoordelijk zijn voor de natuurlijke reiniging van een vijver-biotoop.
- Chemische filtering. Oxidatie is een reactie waarbij middels zuurstof-atomen ongewenste stoffen als het ware worden verbrand. Soms wordt hiervoor waterstofperoxide (H2O2) gebruikt, maar de belangrijkste oxidator voor vijvers is ozon (O3).
Biologische filtering vindt plaats via een mechanisme dat de stikstofcyclus heet:
Het eindprodukt nitraat is in principe onschuldig voor de vissen, maar in hoge hoeveelheden kan ook dit algehele schade toebrengen aan de gezondheid van het vis-bestand. Hiervoor ververst men dan ook met grote regelmatig een hoeveelheid water per week. Een algemeen gehanteerd principe is 10-15% per week. Let u op, als het water is verdampt en u vult water bij dan ververst u dus niets! Dit kunt u vergelijken met het indampen van een pan erwtensoep op een vuurtje: alleen het water verdwijnt maar alle afvalstoffen blijven aanwezig. De hoeveelheid is hetzelfde als u weer water toevoegd! Voor erwtensoep wel lekker, maar uw vijverbewoners zijn het daar niet mee eens....